Meandry emocji. Śpiew z trzewii, którym można wyrazić swą duszę. Taniec, który porusza energię w ciele i rozprasza pobudzenie. Ciało jest mądre, daje znać o tym, czego potrzebuje wtedy, gdy czuje. Spontaniczny ruch i śpiew rozpuszczają emocje, organizm wraca do równowagi, do przeżywania przyjemności. Piękny jest ten proces współpracy, gdy ciało próbuje wyrazić to, czym żyje dusza. Swoisty taniec obu istot. Piękne odczucie, gdy płynę z uczuciami, nawet jeśli to smutek. Gdy sobie pozwalam, nawet mimo oporu.
Potrzeby duszy dają o sobie znać. Czuję, więc żyję. Jest w tym rodzaj przyjemności- to, że odczuwam, nawet jeśli jest w tym jakaś sinusoida. Życie jest piękniejsze, gdy czujemy, gdy emocje budzą się jak flora wiosną. Warto pozwolić sobie na czucie- dla tego poczucia, że żyję, że oddycham pełniej, że oczy znów błyszczą wewnętrznym uśmiechem. Warto dla poczucia sensu, dla wewnętrznej potrzeby wyrażania siebie, dla wewnętrznej melodii, dla twórczych impulsów, dla refleksji, dla pełniejszego przeżywania rzeczywistości. Dla radości życia. Dla samej siebie.
Niedziela, rozmowa z przyjaciółką, a po niej przyjemne poczucie wymiany z serca. Ta wymiana jest bezcenna i potrzebna jak powietrze. Od razu świat nabiera weselszych barw. Sama sobie sterem i okrętem, i choć bywa, że trochę wycofana, ale nie potrafię żyć jak samotna planeta. Potrzeba mi ludzi, z którymi łączą mnie potrzeby serca.
Z jednej strony jest więc potrzeba zadbania o swój dobrostan- w kontakcie mnie z samą sobą, a z drugiej- potrzeba kontaktu z drugim człowiekiem, z którym mogę się wymieniać, tworzyć wspólną przestrzeń radości i smutków, bezpieczną przestrzeń, w której można być sobą i wyrażać siebie.
Ktoś kiedyś nazwał mnie samotnicą, ale to chyba nie jest moją prawdziwą naturą. Nie z każdym potrafię wejść w rezonans, ale jeśli zarezonuję, to lubię głębię.
Dusza potrzebuje bliskości, na różnych poziomach, żeby zbliżyć się do szczęścia. A jeśli nie do szczęścia- bo nie wiem, czy ono istnieje- to do poczucia harmonii, błogości, spokoju, równowagi, spełnienia. Potrzebuje bliskości ze sobą, bliskości z innymi. Sama eteryczna, potrzebuje tego jak powietrza. Przynajmniej moja.
Baśniowa droga 